7. Łącząc wszystko w całość: porównanie teorii wzrostu
Poniższa tabela podsumowuje i porównuje podstawowe cechy trzech głównych paradygmatów wzrostu.
| Cecha | Model neoklasyczny (Solow-Swan) | Model AK | Model Schumpetera |
| Główny czynnik napędzający długoterminowy wzrost | Postęp technologiczny zewnętrzny (niewyjaśniony). | Akumulacja kapitału endogenicznego (w tym wiedzy). | Innowacje endogeniczne służące poprawie jakości (B+R). |
| Rola malejących zwrotów | Centralne ograniczenie, które blokuje wzrost wyłącznie dzięki kapitałowi. | Zapomniane przez szeroką definicję „kapitału”. | Zwyciężone przez ciągłe tworzenie nowych, bardziej produktywnych technologii. |
| Czy polityka może mieć wpływ na długoterminowy wzrost gospodarczy? | Nie. Polityka może mieć wpływ tylko na poziom dochodu, a nie jego długoterminowej stopy wzrostu. | Tak. Polityka wpływająca na stopę oszczędności i inwestycji może trwale zmienić tempo wzrostu. | Tak. Polityki wpływające na bodźce do innowacji (np. prawa patentowe, konkurencja) zmieniają tempo wzrostu. |
| Prognoza konwergencji | Konwergencja warunkowa: Biedniejsze kraje nadrobią zaległości, jeśli będą miały te same podstawy. | Brak konwergencji: Kraje bogate i biedne rozwijają się w tym samym tempie, dlatego różnice utrzymują się. | Klub Konwergencji: Niektóre kraje wprowadzają innowacje i osiągają tempo wzrostu wiodące w branży, podczas gdy inne pozostają w stagnacji i pozostają w tyle. |
| Rola „kreatywnej destrukcji” | Brak roli. Model nie charakteryzuje się rotacją ani przestarzałością firmy. | Żadnej roli. Cały „kapitał” traktowany jest jako pojedynczy, jednorodny zasób. | Koncepcja centralna. Wzrost gospodarczy jest napędzany przez nowe technologie, które sprawiają, że stare stają się przestarzałe. |